Doortje: "...Ik stop het draadje met voldoening in mijn emmer: deze zal de zeehond, vis of vogel niet meer opeten. Deze eerste reactie maakt al snel plaats voor een schok die de rest van de twee uur zal duren. De enorme hoeveelheid kleine plastics die het zeewier verbergt lijken oneindig..."

Ik ben vandaag vrij, het is prachtig weer en de beach clean-up lijkt me een mooie manier om van deze dag te genieten. Samen met een team van Zeehondencentrum Pieterburen en een aantal andere vrijwilligers gaan we aan de slag. Het is voor mij de eerste keer dat ik dit doe.

Ik loop een klein stukje op de dijk als mijn oog op een blauw draadje in het drooggevallen, opgewaaide zeewier valt. Ik heb wat gevonden! Ik moet denken aan eenzelfde blauw draadje in een petrischaal, waarin het aandeel plastic in de maag van zeehonden gepresenteerd wordt in de Wad’N Truck van het Zeehondencentrum. Ik stop het draadje met voldoening in mijn emmer: deze zal de zeehond, vis of vogel niet meer opeten.

Deze eerste reactie maakt al snel plaats voor een schok die de rest van de twee uur zal duren. De enorme hoeveelheid kleine plastics die het zeewier verbergt lijken oneindig. Korte en langere fel blauwe, oranje, witte en zwarte draadjes zitten verstrikt in het zeewier. Dikke kluwen touw, maar ook restjes van dunne lijnen zijn er te vinden, evenals doppen van flessen en jerrycans, resten van plastic verpakkingen, resten van chemische schoonmaakmiddelen en ballonnen. Alleen door de moeite te nemen om met je handen het zeewier om te woelen zie je deze ellende.

bcu 06102018Na 2 uur rond wroeten in het wier is mijn emmer aardig gevuld met allerlei klein spul. Als ik terugkijk naar waar ik ben geweest kom ik tot de schrikbarende conclusie dat ik maar dertig meter dijk heb afgewerkt. Anderen zijn op zoek gegaan naar het grovere vuilnis, en komen terug met schoenen, grote plastic flessen en andere verpakkingen in hun emmers. Uiteindelijk gooien we alles bij elkaar in een enorme gele tas.

Gelukkig zijn er mensen zoals Nils en het Zeehondencentrum Pieterburen die dit soort initiatieven nemen en steunen. Het maakt mensen zoals ik bewust van de hoeveelheid kleine plastics waar je anders aan voorbij loopt. De plastic productie en verwerking moet veranderen, maar tot het zover is, ben ik er volgende maand weer!

 

Doortje

doortjeDoortje woont in Amsterdam. Met passie voor de zee doet ze vanuit haar studie Sociale Wetenschappen onderzoek naar hoe het Zeehondencentrum omgaat met de zorg voor zeehonden in Nederland. Hiervoor maakt ze veel verschillende aspecten van het werk van het Zeehondencentrum mee en daar schrijft ze de komende tijd graag over voor jullie!.