doortje blog meeuwen1Doortje:  Meeuwen! Mijn eerste ervaring met de meeuwen is tijdens het voeren in de buitenbaden. Met een handdoek dek ik de emmer met vis af, zodat ze niets kunnen stelen. Buiten hoor ik de meeuwen al krijsen. Vooral die ene bovenop de lantaarnpaal is luid aan het roepen. Met zijn priemende zwarte ogen houdt hij mij in de gaten.

doortje blog meeuwen2Ik gooi zo snel mogelijk alle vis in het bad. Daar komen ze! Met zijn drieën zwermen ze rond de plek waar de vis langzaam naar beneden drijft. Ze zijn er nog sneller bij dan de zeehonden zelf. Ik zwaai met mijn armen en roep om ze weg te jagen. Alsnog waagt een zeemeeuw een duikvlucht. Raak! Met extra slagen van zijn vleugels lukt het hem om met de vis weg te vliegen en deze op te schrokken. Gelukkig blijft het dit keer bij die ene vis voor de meeuwen. De vis is nu ver genoeg naar de bodem gezonken en wordt rustig opgegeten door de zeehonden. Wat een gevecht met die stelende aasgieren. Toch is dat niet alles.

doortje blog meeuwen4Eén van de medewerkers komt aan met een meeuw in zijn handen. De meeuw hinkte rond bij één van de buitenbaden. We zetten hem in een mand waar we normaliter zeehonden mee ophalen en brengen hem naar dierenopvangcentrum Faunavisie in Westernieland. Daar wordt de meeuw direct onderzocht, al laat hij zich dat niet zomaar gebeuren.

doortje blog meeuwen5Hij bijt tot bloedens toe in de hand van zijn helper, Pim. Mieke plakt een tapeje rond de snavel om verdere wonden te voorkomen. Eerst wordt de vleugel nagekeken. De elleboog is gezwollen. Daarna draait Pim de vogel om en bekijkt zijn buik en voeten. Op de rechtervoet zit ook een zwelling. Pim haalt zorgvuldig alle pus eruit, tot het een open wondje is met een rood stipje bloed. De meeuw is mager, dus Pim zal hem een paar dagen houden tot hij is aangesterkt. Hij geeft de meeuw een spuitje met medicatie tegen de infectie en zet hem dan in een hokje met stro. Hij krijgt direct wat haring. Voor dit dier loopt het goed af, hij redt het wel.

Het geluid en de aanwezigheid van de meeuwen is één van de welbekende kenmerken van het Zeehondencentrum Pieterburen. Zoals iemand een keer vroeg: de meeuwen verzamelen zich buiten, is het al voedertijd? Vandaar dat ik mijn laatste blog besteedt aan de meeuwen, de altijd aanwezige, soms meer en soms minder gewaardeerde dieren, die hoe dan ook altijd een ondergeschikt plekje hebben in het Zeehondencentrum. Zij mogen ook wel eens in het zonnetje worden gezet.

 

DOORTJe

doortjeDoortje woont in Amsterdam. Met passie voor de zee doet ze vanuit haar studie Sociale Wetenschappen onderzoek naar hoe het Zeehondencentrum omgaat met de zorg voor zeehonden in Nederland. Hiervoor maakt ze veel verschillende aspecten van het werk van het Zeehondencentrum mee en daar schreef ze met veel plezier over tijdens haar periode in het Zeehondencentrum.