Liselotte: Winter weer… Lekker schaatsen of door de sneeuw wandelen en dan een kop warme snert. Zelf houd ik erg van de winter, vooral als ik vrij ben dan. Winter in de zeehondenzorg betekent kou lijden, bevroren kranen, zout strooien, alles dubbel checken en veel geklaag.

De zeehonden zelf hebben er geen last van, waarschijnlijk lachen die ons uit als ze ons met al die lagen kleding zien aankomen. We hebben een bonte verzameling van mutsen, handschoenen en sjaals, daardoor wordt het leven in de zeehondenzorg dan wel weer een stuk kleurrijker! Elk jaar hebben we het erover dat we een modeshow moeten organiseren, maar uiteindelijk komt het daar niet van omdat we het veel te druk hebben.

winterwonderland3In de ochtend worden alle zeehonden gevoerd en alle verblijven schoongemaakt. In de winter gaat het schoonmaken net iets anders dan in de zomer. Als het gaat vriezen liggen alle slangen binnen en het leuke is als je al helemaal aangekleed in het verblijf staat en er dan achter komt dat je de slang bent vergeten. Dan moet je weer uit de koude laarzen, handschoenen uit, haarnetje af, en je warme overall uit om de slang te gaan halen en daarna mag je alles weer aantrekken. Als je vervolgens het verblijf in stapt, moet je uitkijken dat je niet gelijk het bad in glijdt. Vaak ligt er ijs op het plateau, dit werken we weg met wat zout voordat we kunnen gaan schoonmaken. Met een beetje pech kom je erachter dat de kraan bevroren is en met een beetje geluk loopt er dan net iemand van de technische dienst langs. Zij kunnen meestal met een soort föhn de kranen ontdooien. Vanaf dan is het schoonmaken zoals altijd… alleen dan met bevroren handen en voeten. Maar ja, die voel je op een gegeven moment toch niet meer.

winterwonderland2Vorig jaar was het wat lastiger om de verblijven ijsvrij te krijgen, het had een paar dagen goed gevroren, waardoor de laag ijs wat dikker was dan normaal, je kon zelfs over de straten schaatsen. Toen hadden we een goede manier verzonnen om het ijs van de plateaus te krijgen. Als eerste strooide je wat zout over het plateau, dan hoorde je het ijs kraken, maar kwam de dikke laag nog niet echt los. Vervolgens pakte je een grote houten hamer, die we vroeger gebruikte om bevroren vis los te maken voor vispap , en gaf je wat zachte tikjes op het ijs, daarna kon je het ijs gewoon weg vegen. De zeehonden bekeken ons vanuit het veilige water, ze hielden alles goed in de gaten, want stel je eens voor dat die houten hamer ergens anders voor bedoeld was… Maar natuurlijk kwamen de zeehonden er elke keer weer goed mee weg.

winterwonderland1Maar winter tussen de zeehonden is niet alleen kommer en kwel, er zijn altijd wel weer lieve collega’s die warme chocomel komen brengen, zodat je wat kunt opwarmen. Soms vliegt er een sneeuwbal over en weer, vrijwilligers die vrij zijn maken een sneeuwpop of zeehond. Ook is er het prachtige uitzicht als de zon opkomt en het winterwonderland tevoorschijn komt, het kraken van de verse sneeuw onder je voeten, ijspegels aan de hekjes, gewone zeehonden glijden over het plateau het bad in en de grijze pups zien voor de eerste keer sneeuw en steken hun neusjes erin.

Dat zijn de mooie dingen waardoor het leven van een zeehondenverzorger in de winter een stuk draaglijker wordt. En zeg nou zelf, uiteindelijk is het ook leuk om iedereen te zien stuntelen op het ijs en in de sneeuw!

 

Liselotte

liselotteZeehondenverzorgster Liselotte werkt sinds 2005 in het Zeehondencentrum Pieterburen en veel mensen zullen haar dan ook wel (her)kennen. Liselotte kent 'haar' dieren stuk voor stuk. In een bassin met 10 zeehonden kan zij precies vertellen wie wie is. Ook in het veld is Liselotte actief, niet zelden weet zij een zeehond in nood te vangen op onmogelijke plaatsen. Miss Pirate is zo'n zeehond die door haar gered en verzorgd werd. Behalve dat Liselotte prachtige verhalen weet te vertellen over de zeehonden is ze ook een getalenteerd fotografe. Haar verhalen en foto's deelt ze vanaf nu graag met iedereen.