In Zeehondencentrum Pieterburen streven we naar het welzijn van zowel de zeehonden in het wild als in de opvang te waarborgen. Daarom doen wij wetenschappelijk onderzoek naar de wilde zeehonden en ons proces in de opvang. De resultaten hiervan vertalen zich naar meer inzicht in hoe de wilde zeehonden zich gedragen, hoe hun ecosysteem er aan toen is, hoe we kunnen voorkomen dat ze in de problemen komen en mocht dat laatste wel gebeuren, hoe wij ze van de best mogelijke zorg kunnen voorzien aan de hand van de nieuwste inzichten in diergeneeskunde. Al onze resultaten delen we dan weer met onze collega’s over de hele wereld, zodat het ook ten goede komt aan zeehonden en de zee elders.

 

Recent uitgevoerde onderzoeken

Waarom huilen zeehondenpups?

Waarom huilen zeehondenpups?

Postdoctoraal onderzoek naar het vocaal leren van dieren

Het lijkt erop dat gewone en grijze zeehonden lid zijn van een zeer specifieke groep dieren. Dieren, die net als mensen, het vermogen hebben om hun stem in de loop van hun leven te vormen. Dit noem je ‘vocaal leren’. Ook papegaaien, zangvogels en vleermuizen hebben dit vermogen. Een goed en heel bijzonder voorbeeld hiervan is een zeehond genaamd Hoover die verbleef in het New England Aquarium in Boston. Hoover werd opgevoed door mensen en leerde praten. Andrea Ravignani deed bij het Zeehondencentrum een postdoctoraal onderzoek naar het waarom van het 'huilen' van zeehondenpups.

Lees meer...
Antibiotica resistentie in de Waddenzee

Antibiotica resistentie in de Waddenzee

De zeehond als bio-indicator voor antibiotica resistentie

Wereldwijd is er een groeiend besef dat toenemende antibiotica resistentie in ecosystemen de gezondheid van zowel mens als dier kan schaden. De afgelopen jaren zijn honderden zeehondenpups die in Pieterburen werden opgevangen onderzocht op de aanwezigheid van bacteriën resistent tegen antibiotica. Ana Rubio Garcia, hoofd-dierenarts van het Zeehondencentrum in Pieterburen, doet dit als onderdeel van haar promotieonderzoek naar het zeehondenmicrobioom, oftewel de complete collectie van micro-organismen die in zeehonden voorkomen inclusief aanwezige antibioticaresistente varianten.

Lees meer...
Het Phocine distemper virus

Het Phocine distemper virus

Virussen blijven een bedreiging vormen voor zeehonden

In 2015 bereikte een vogelgriep variant de zeehondenpopulatie in Nederland met enkele honderden dode dieren tot gevolg. Het is meer dan 15 jaar geleden dat een uitbraak van het PDV-virus (zeehondenvirus) leidde tot duizenden dode zeehonden langs de Nederlandse kust en waarvan is aangetoond dat het in cycli van ongeveer 15 jaar terugkomt. Tot zo ver hebben er PDV uitbraken plaatsgevonden in 1988 en 2002. Onderzoek van het Zeehondencentrum in samenwerking met Erasmus MC en de veterinaire universiteit van Hannover heeft aangetoond dat de populatie nu weer vatbaar is voor een uitbraak.

Lees meer...
Zeehondenpups hebben behoefte aan rust, geen opvang

Zeehondenpups hebben behoefte aan rust, geen opvang

Zeehondenpups hebben behoefte aan rust, geen opvang

Jarenlang is een uniek onderzoek uitgevoerd naar het gedrag van zeehonden en dan in het bijzonder van zeehondenmoeders en hun pups. De afdeling Gedragsbiologie van het Groningen Institute for Evolutionary Life Sciences van de Rijksuniversiteit Groningen presenteren samen met het Zeehondencentrum Pieterburen de eerste uitkomsten. Hieruit blijkt onder andere dat zeehondenpups veel langer zonder moeder kunnen dan voorheen werd aangenomen, met belangrijke consequenties voor de huidige praktijk van zeehondenopvang.

Lees meer...