In juni 2020 werd het Zeehondenakkoord getekend. In dit akkoord legden de zeehondenopvangcentra, de vrijwilligersorganisaties en de betrokken overheden vast hoe zeehondenopvang de komende jaren het beste gedaan kan worden. De twee populaties zeehonden, de grijze en gewone zeehond, in Nederland doen het namelijk goed. Maar juist daarom is het belangrijk om op verantwoordelijke wijze zeehonden op te vangen en vooral, onnodige opvang te voorkomen.

Daarom is een belangrijke afspraak in het akkoord dat zeehonden geobserveerd worden, voordat ze eventueel worden opgevangen. Uitzonderingen zijn wanneer dieren acute hulp nodig hebben, zoals wanneer ze verstrikt zijn geraakt in een visnet. Verder werden er in het akkoord ook afspraken gemaakt over zeehondenwachters en hun opleiding, wetenschappelijk onderzoek en een nationale communicatiecampagne. In 2021 werd het akkoord nog eens verscherpt, een noodzakelijkheid om in het belang van de zeehond nog duidelijker te communiceren en handelen. Vanaf dat moment zijn het namelijk de drie operationele zeehondencentra: A Seal in Stellendam, Ecomare op Texel en het Zeehondencentrum in Pieterburen die rechtstreeks de zeehondenwachters aan sturen.

 

Regelgeving

Door het Zeehondenakkoord is ook de regelgeving rondom zeehonden veranderd. Zo was het vroeger nog zo dat in principe iedereen die dacht dat een zeehond in nood was zelf de zeehond mocht verplaatsen. Vanaf nu is het zo dat alleen officieel opgeleide en door een opvangcentrum erkende zeehondenwachters zeehonden mogen hanteren. Voor anderen is dit verboden. Dat is natuurlijk maar goed ook, aangezien het de grootste roofdieren van Nederland zijn en zelfs de pups kunnen al venijnig bijten. Bovendien kunnen zeehonden zo├Ânosen, zoals virussen, bij zich dragen. Het is juist hierom dat het ook onderdeel is van de regelgeving dat zeehondenwachters goed opgeleid moeten zijn.

Daarnaast wordt de beslissing om een zeehond op te vangen altijd genomen door het medisch gekwalificeerde personeel van het zeehondencentrum, zoals een dierenarts, die de toestand van een dier goed kunnen beoordelen. Zo helpt de regelgeving om zeehonden te beschermen en onnodige opvang te voorkomen.