{"id":1445,"date":"2022-11-29T10:33:10","date_gmt":"2022-11-29T08:33:10","guid":{"rendered":"http:\/\/77.74.50.141\/~zeehondenc\/?page_id=1445"},"modified":"2024-02-14T13:26:42","modified_gmt":"2024-02-14T11:26:42","slug":"zorgproces","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.zeehondencentrum.nl\/de\/wat-we-doen\/zeehondenziekenhuis\/zorgproces\/","title":{"rendered":"Zorgproces"},"content":{"rendered":"

\n Zeehondenziekenhuis<\/a>\n<\/p>\n

Zorgproces<\/h1>\n
\n

Zeehonden zijn wilde dieren. Ze horen in de natuur. Toch komen ze soms in de problemen. Wanneer dat gebeurt, zorgen wij ervoor dat zeehonden in nood de beste zorg krijgen die ze zich kunnen wensen. We doen dit aan de hand van wetenschappelijk onderbouwde technieken, met een team van gespecialiseerde dierenartsen, ervaren verzorgers en toegewijde vrijwilligers. Op deze pagina vertellen we je alles over hoe wij in ons zeehondenziekenhuis te werk gaan. En wat ons zorgproces inhoud. Van de intake tot en met het terugbrengen naar hun thuis: de Waddenzee.<\/span><\/p>\n<\/div>\n

\"zeehond<\/p>\n

\n

Intake<\/span><\/p>\n<\/h2>\n

\n

Als een zieke, gewonde of verweesde zeehond bij ons is gebracht door een <\/span>zeehondenwachter<\/u><\/a>, gaat het dier rechtstreeks naar de intakeruimte. Je zou deze ruimte kunnen zien als de spoedeisende hulp afdeling in het ziekenhuis: hier doen we de intake en de eerste zorg van iedere zeehond die binnenkomt.<\/span><\/p>\n

Tijdens een intake werken onze dierenarts en verzorger samen om de pati\u00ebnt te onderzoeken. De verzorger is degene die het dier vasthoudt en ervoor zorgt dat de dierenarts niet wordt gebeten. De dierenarts gaat dan een aantal stappen langs om te kijken wat er precies nodig is om de zeehond beter te maken. <\/span><\/p>\n<\/div>\n

\"materialen
\n[arrow-down]
\n\"termometer<\/p>\n

\n

1: Temperatuur en bloed afnemen<\/o:p><\/span><\/p>\n<\/h3>\n

\n

Allereerst meten we de temperatuur van de zeehond. Zo weten we of de zeehond onderkoeld is, of juist koorts heeft. <\/span><\/p>\n

Ook neemt de dierenarts bij binnenkomst bloed af bij de zeehond. Dat bloed wordt na de intake onderzocht met de bloedanalysemachine. Die machine kan ons vertellen of het bloed van de zeehond gezond is of niet. Ook wordt er gecontroleerd of de zeehond antistoffen heeft voor <\/span>virussen<\/u>. <\/span><\/a><\/p>\n<\/div>\n

\n

Wist je dat…<\/h3>\n
\n

Zeehonden zijn zoogdieren. Dit betekent dat hun lichaam zelf kan opwarmen en afkoelen. Een gezonde zeehond heeft een lichaamstemperatuur van rond de 37 graden Celsius (net zo warm als de meeste mensen).<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n

\n

2: Luisteren naar de longen<\/o:p><\/span><\/p>\n<\/h3>\n

\n

De dierenarts luistert met een stethoscoop naar de longen van de zeehond. Door te luisteren naar de longen kan de dierenarts horen hoe moeizaam het dier ademhaalt en of er vocht in de longen zit.<\/span><\/p>\n<\/div>\n

\"stethoscoop\"
\n\"wegschaal<\/p>\n

\n

3: Is de zeehond zwaar genoeg?<\/o:p><\/span><\/p>\n<\/h3>\n

\n

Dan wordt de zeehond gewogen en opgemeten. Als zeehonden ziek of gewond zijn, hebben ze vaak niet genoeg energie om te jagen. Omdat ze dan een langere tijd niet goed eten, vallen ze af en kunnen ze erg vermageren.<\/span><\/p>\n<\/div>\n

\n

4: Verwondingen schoonmaken<\/o:p><\/span><\/p>\n<\/h3>\n

\n

Pasgeboren pups hebben vaak nog een stukje van de navelstreng aan hun buik zitten. De navelstreng kan een wondje achterlaten als het eraf valt. Om te voorkomen dat het gaat ontsteken, maken we de plek rondom de navel goed schoon. <\/span><\/p>\n

Dit gebeurt na de intake ook nog iedere dag, tot de verzorger kan zien dat het wondje goed geheeld is. De spray die gebruikt wordt om het wondje te beschermen, heeft een felblauwe kleur. Daarom hebben sommige pups een blauwe vlek op hun buik!<\/span><\/p>\n<\/div>\n

\n

Wist je dat…<\/h3>\n
\n

Door naar de navelstreng te kijken, kunnen we inschatten hoe oud de pup is. Een roze, verse navelstreng betekent dat de pup niet meer dan een dag oud is. Een bruine, verschrompelde navelstreng: de pup is al een paar dagen oud. Heeft de pup helemaal geen navelstreng meer? Dan is het waarschijnlijk meer dan een week oud.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n

\"wond
\n\"mondspray<\/p>\n

\n

5: In de bek kijken<\/b><\/p>\n<\/h3>\n

\n

Tijdens de opname kijken de dierenarts en verzorger ook in de bek van de zeehond. Als het tandvlees of gehemelte ontstoken lijkt of als er een wondje te zien is, zal het dier naast de andere medicijnen ook een mondspray krijgen. <\/span><\/p>\n

Pasgeboren gewone zeehonden hebben nog niet echt tanden, maar de andere pati\u00ebnten die we verzorgen, kunnen vervelend bijten! De verzorger en dierenarts moeten dus goed opletten. <\/span><\/p>\n<\/div>\n

\n

6: Merkje in de achterflap<\/o:p><\/span><\/p>\n<\/h3>\n

\n

Zeehonden lijken soms erg op elkaar. Het kan dan heel lastig om ze uit elkaar te houden. Elke zeehond krijgt daarom bij binnenkomst een naam en een merkje met een uniek nummer. Dit plastic kaartje wordt door het zwemvlies tussen de tenen gestoken. <\/span><\/p>\n<\/div>\n

\"label
\n\"zalmpap<\/p>\n

\n

7: Eerste maaltijd<\/o:p><\/span><\/p>\n<\/h3>\n

\n

Tenslotte geven we de zeehond te eten. Zeehonden die net bij ons aankomen zijn vaak erg zwak, waardoor ze moeite kunnen hebben met het eten en verteren van vis. Daarom krijgen de zeehonden in het begin geen haring, maar een papje dat gemaakt is met zalm. <\/span><\/p>\n<\/div>\n

\n

Zeehondenzorg in drie fases<\/o:p><\/span><\/p>\n<\/h2>\n

\n

Na de intake wordt de zeehond naar een verblijf gebracht. Zeehonden die wij opvangen, blijven niet de hele tijd in hetzelfde verblijf: wij werken met drie verschillende zorgfases. <\/span><\/p>\n<\/div>\n