In 1997 zeilde Oceanograaf Charles Moore van Hawaii naar Zuid Californië waarbij hij een ongebruikelijke route nam dwars door een gyre in het noorden van de Stille Oceaan.  Een gyre is een grote cirkelvormige beweging van oceaanwater wat veroorzaakt wordt door het draaien van de aarde in combinatie met bepaalde zeestromingen. Hier zag Moore dagelijks stukken plastic langsdrijven. Toen hij terugkeerde om meer onderzoek te doen ontdekte hij dat hier een grotere hoeveelheid plastic dreef dan op andere plekken in de oceaan. Ook zag hij dat het plastic niet alleen op de oppervlakte dreef, maar ook in de waterkolom zweefde. Moore noemde dit fenomeen de ‘Plastic Soep’, een term die tot de dag van vandaag over de hele wereld wordt gebruikt.

Tegenwoordig wordt er zelfs gesproken van een plastic bouillon. Dit komt doordat er vanuit huishoudens steeds meer microplastics in het milieu terechtkomen. De vezels uit synthetische kleding en de microbeads uit persoonlijke verzorgingsproducten komen via de wasmachine en de gootsteen zo in het riool terecht. Ze zijn vervolgens te klein voor waterzuiveringsinstallaties om ze eruit te filteren, waardoor het uiteindelijk in het milieu terechtkomt. Van al het afval in de oceanen komt 20% tot 25% van scheepvaart en visserij en het overige van het vaste land.

plastic soup gyres

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De North Pacific Gyre is waar Charles Moore de plastic soep ontdekte en beschreef.
Bron: Fangz