Lichaam & gezondheid

De zeehond is een perfecte duikboot, op het land beweegt hij onhandig maar in het water is hij razendsnel. Hij jaagt met zijn snorharen en kan heel lang onder water blijven. Hij kan zelfs onder water slapen! Er is veel verschil tussen Gewone zeehonden en Grijze zeehonden, bijvoorbeeld wanneer ze hun pups krijgen, wat ze eten en waar ze leven.

Zeehonden staan in Nederland vooral bekend om de “huilers” als het gaat over het geluid dat ze maken. Naast het feit dat de term “huilen” eigenlijk een verkeerd beeld geeft van het geluid dat zeehondenpups maken, produceren zeehonden op latere leeftijd ook nog geluid. Wat de meeste mensen echter niet weten is dat zeehonden ook geluiden kunnen imiteren en zelfs woorden kunnen nadoen!

De geluiden die zeehondenpups maken in de zoogperiode maken zijn heel kenmerkend. In het Nederlands zijn we dit “huilen” gaan noemen en de pups die het geluid maken “huilers”, vooral wanneer ze ogenschijnlijk hun moeder kwijt zijn geraakt. Het geluid dat ze maken heeft waarschijnlijk een belangrijke functie voor de pups om zich te onderscheiden binnen de grote groep pups die melk willen van de moeders. Ze zijn dus zeker niet zo hulpeloos als bijvoorbeeld een huilende baby. Hier kun je horen hoe een zeehondenpup klinkt:

Wanneer je een zeehond onder water ziet zwemmen, dan zie je een dier dat volledig in zijn element is. En niet alleen zijn een soepel en snel onder water, maar kunnen daar ook heel lang blijven. Door speciale aanpassingen in hun lijf kunnen ze wel een half uur onder water blijven!

Net als alle zoogdieren moeten zeehonden lucht ademen om hun zuurstof binnen te krijgen. Daarom kan een zeehond niet eindeloos onder water blijven, ze moeten op een gegeven moment weer omhoog. Wel zijn ze perfect aangepast aan het leven op en onder water, met hun handen en voeten die tot flippers zijn gevormd en soepele lichamen die razendsnel achter vis aan kunnen jagen. En ook binnen in hun lijf zijn er aanpassingen ontstaan: vergrote longen, een hoge hoeveelheid rode bloedcellen en een speciale ruimte in de lever die zuurstofrijk bloed kan opslaan.

In het eerste levensjaar is een zeehond vatbaar voor longworminfecties. Na de zoogperiode gaan jonge zeehonden zelf op zoek naar prooi en in deze periode raken zij vaak geïnfecteerd. Een aantal van hen wordt zo ziek dat ze zonder hulp niet kan overleven. Longworm is een parasiet die veel schade kan aanrichten aan de longen: de wormen leven op longweefsel en baren er hun larven waardoor de longen steeds verder worden aangetast.

Zo nu en dan vangt Zeehondencentrum Pieterburen bijzondere zeehonden op. In januari 2016 werd er een melanistische Grijze zeehond  (Halichoerus grypus) binnengebracht. Een mela-watte? Melanisme. Dat is de wetenschappelijke term die wordt gebruikt om dieren te omschrijven die geheel zwart van kleur zijn, omdat ze teveel van het pigment melanine aanmaken. In dit artikel lees je alles over wat melanisme is, of het erg is en waarom we het bij zeehonden niet zo vaak zien.

Over grote grijze mannen, volle blonde vrouwen en witte zeehondenpups
Als de winter met rappe schreden dichterbij komt is het voor velen van ons weer tijd om de verwarming wat hoger te zetten of de haard te vullen met brandhout. Lekker naar binnen om te schuilen voor regen, hagel, wind en de eerste witte vlokken. Voor de Grijze zeehond ziet het leven er dan heel anders uit. Voor hen is dit de tijd van het jaar dat vrouwtjes bevallen van hun witte zeehondenpups, weer of geen weer. En de mannetjes? Die liggen vol energie op de loer om de vrouwtjes te veroveren.