Sinds 1971 worden zieke en verzwakte zeehonden opgevangen bij het Zeehondencentrum in Pieterburen. Vroeger werden zeehonden opgevangen omdat er nog maar erg weinig in Nederland waren. Nu het weer beter gaat met de zeehonden in Nederland, blijft opvang belangrijk. Want door het opvangen van zeehonden kan er in de gaten gehouden worden hoe het gesteld is met de gezondheid van de zee. In Nederland zijn er verschillende opvangcentra voor zeehonden.

Zo rond 1960 begonnen onderzoekers zich zorgen te maken, er leefden nu nog wel erg weinig zeehonden in Nederland. Gelukkig werd in 1963 de jacht op zeehonden verboden. De zeehondenpopulatie kon toen wel wat hulp gebruiken. In 1971 werd de Zeehondencrèche in Pieterburen geopend, tegenwoordig Zeehondencentrum Pieterburen, door oprichtster Leentje Godlieb, beter bekend als Lenie ’t Hart. Zij nam het stokje over van de familie Wentzel, die de eerste zeehonden jaren eerder al opving. 

In het Zeehondencentrum staat dag en nacht een team van dierenartsen en zeehondenverzorgers klaar om zieke en gewonde zeehonden te behandelen. De dierenartsen houden de zeehonden in de opvang goed in de gaten. Zij bepalen wanneer een dier weer beter is en dus terug mag in de natuur. Het Zeehondencentrum is inmiddels een volledig geoutilleerd zeehondenziekenhuis geworden. Met unieke methodes kunnen er operaties worden uitgevoerd van soms zwaargewonde dieren. Daarmee is Zeehondencentrum Pieterburen wereldwijd bekend geworden als authoriteit op het gebied van de zorg voor zeehonden. Vanuit de hele wereld komen er mensen om stage te lopen, promotie-onderzoek te doen of als vrijwilliger ervaring te krijgen in het werken met zeehonden.
17 181 6

Foto: verwijdering van ingeslikte vishaken d.m.v. endoscopie

In het Zeehondencentrum komen heel verschillende soorten patiënten binnen. Sommigen zijn ziek, anderen hebben ernstige verwondingen en weer anderen zijn hun moeder kwijt. Patiënten die binnenkomen kunnen verdeeld worden in die groepen: Zieke dieren, gewonde dieren en huilers (zeehondenpups die te vroeg hun moeder kwijt zijn geraakt).

Alle dieren die in het centrum binnenkomen en het redden, worden ook weer vrijgelaten. Sommige zeehonden worden nog wel eens gezien door medewerkers van het Zeehondencentrum, de zeehonden worden dan herkend aan de plastic tag in hun achterflap. Er zijn zelfs zeehonden bekend die zijn terug gezien in Denemarken of Frankrijk.