Zeehonden staan in Nederland vooral bekend om de “huilers” als het gaat over het geluid dat ze maken. Naast het feit dat de term “huilen” eigenlijk een verkeerd beeld geeft van het geluid dat zeehondenpups maken, produceren zeehonden op latere leeftijd ook nog geluid. Wat de meeste mensen echter niet weten is dat zeehonden ook geluiden kunnen imiteren en zelfs woorden kunnen nadoen!

De geluiden die zeehondenpups maken in de zoogperiode maken zijn heel kenmerkend. In het Nederlands zijn we dit “huilen” gaan noemen en de pups die het geluid maken “huilers”, vooral wanneer ze ogenschijnlijk hun moeder kwijt zijn geraakt. Het geluid dat ze maken heeft waarschijnlijk een belangrijke functie voor de pups om zich te onderscheiden binnen de grote groep pups die melk willen van de moeders. Ze zijn dus zeker niet zo hulpeloos als bijvoorbeeld een huilende baby. Hier kun je horen hoe een zeehondenpup klinkt:

Op latere leeftijd gaan zeehondenmannetjes ook geluid maken om aandacht te krijgen van de moeders. Vlak na de zoogperiode begint de paringstijd voor zeehonden en de mannetjes van Gewone zeehonden proberen vrouwtjes hun territorium in te lokken om te paren. Dit territorium verdedigen ze door bellen te blazen, te grommen en te blaffen. Dit wordt “lek-gedrag” genoemd.

 

Het bijzondere aan zeehonden is dat ze het geluid dat ze maken leren en aanpassen aan de hand van de omgeving. Ze behoren daarmee tot een speciale groep dieren die, zoals dat in de wetenschap wordt genoemd, vocaal kunnen leren. Een bekend ander voorbeeld van een dier die dat kan is de papagaai, die geluiden na kan doen. Daarom doet onze onderzoeker Dr. Andrea Ravignani hier onderzoek naar, want ook zeehonden kunnen geluiden leren na doen. Het bekendste voorbeeld hiervan is Hoover, de pratende zeehond. Luister maar eens naar het onderstaande filmpje:

 

En dit is een langer filmpje met Hoover bewegend in beeld en de geluiden die hij maakt: