Zeehonden en hun geschiedenis

Het zal je misschien verbazen, maar zeehondenjacht was in het verleden ook in Nederland aan de orde van de dag. De zeehondenjacht in Nederland kent een geschiedenis met verschillende fases en werd, na een opleving tijdens de naoorlogse jaren, uiteindelijk in 1963 gesloten. Net op tijd, want daardoor kon de zeer kleine zeehondenpopulatie in Nederland eindelijk een beetje herstellen. In die periode begon ook de opvang van zeehonden op gang te komen.

Sinds 1971 worden zieke en verzwakte zeehonden opgevangen bij het Zeehondencentrum in Pieterburen. Vroeger werden zeehonden opgevangen omdat er nog maar erg weinig in Nederland waren. Nu het weer beter gaat met de zeehonden in Nederland, blijft opvang belangrijk. Want door het opvangen van zeehonden kan er in de gaten gehouden worden hoe het gesteld is met de gezondheid van de zee. In Nederland zijn er verschillende opvangcentra voor zeehonden.

Het zal je misschien verbazen, maar zeehondenjacht was in het verleden ook in Nederland aan de orde van de dag. De zeehondenjacht in Nederland kent een geschiedenis met verschillende fases en werd, na een opleving tijdens de naoorlogse jaren, uiteindelijk in 1963 gesloten. Net op tijd, want daardoor kon de zeer kleine zeehondenpopulatie in Nederland eindelijk een beetje herstellen.

We zien de zeehond als graadmeter van de zee. Gaat het goed met de zeehond dan gaat het ook goed met de zee. Sinds het einde van de jacht is de zeehondenpopulatie zich langzaam aan het herstellen. Maar het herstel gaat niet van een leien dakje. Zo zorgden vervuiling en virusuitbraken voor flinke deuken in de toename van het aantal dieren. En nieuwe bedreigingen liggen nog altijd op de loer. De laatste jaren lijkt de populatiegrootte in het Nederlandse deel van de Waddenzee na een korte stabiele fase, te zijn afgenomen. We denken dat de volgende grote bedreiging ligt in plastic soep en plastics (deeltjes) die in het zeewater drijven. Veel zeedieren zien het plastic aan voor eten en anderen raken verstrikt in de onoplosbare deeltjes en spooknetten van vissers.

Geschreven door:
Aline Joustra, student Kust en Zeemanagement (Van Hall Larenstein)
Wolter Stam, Marien Bioloog
Renee Hoogland. Hoofd Educatie, Zeehondencentrum Pieterburen